Rit 3 - Basse-Ham - Blâmont - 132,5 km - 1300 hm

Verslag van een fietser

Na een heerlijke vol-au-vent met kroketjes en een gezellige wandeling langs de Moezel, kropen  we op tijd in onze bedjes en sliepen we als 11 roosjes en 1 distel (Becky had last van Bram zijn schattige snurkjes).

Bij het buiten fietsen van de camping bevestigt Benoit dat hij wel degelijk in een TENT geslapen heeft, waarmee we ook meteen van het woord van de dag van af waren.

10 minpunten dus voor de ploeg van de voorzitter, hoewel later op de dag zeer waarschijnlijk de spelregels opnieuw aangepast zullen worden. 

Die macht heb je logischerwijs, als je de trotse eigenaar bent van het rieten voorzittershoedje.

Na de eerste afdaling al meteen een valpartij.  Opnieuw onze voorzitter in een hoofdrol: Onderin een riviertje waar we door moesten fietsen, lag verraderlijk slib.

Hij probeerde zijn val nog te breken door Kevin mee te sleuren, maar helaas waren het 2 salamanders, 3 kikkers en 1 voorzittersknie die alle impact te verduren kregen.

Vervolgens zetten we koers richting een prachtige plek om te lunchen langs een meertje.

De namiddag was ietwat saai, met eindeloze wegen die op en neer gingen doorheen de velden, ingeslapen dorpjes en veel wind.

Helaas zat het venijn vandaag in de staart: Neddie schoof nog lelijk onderuit in een bocht met steentjes.

Balans: 2 geschaafde handen, 2 geschaafde ellebogen en een geschaafde bil. (Handschoentjes aan dus vanaf nu iedereen aub)

Maar Neddie is een sterke beer en in de moeilijkste momenten kan hij gelukkig steeds terugvallen op zijn maatje Becky, die Neddie minutieus mummificeerde.

Nu nog een heerlijke steak-frites om aan te sterken, en dan kan Neddie morgen vast en zeker zijn weg verderzetten.

We zijn stilletjes aan uitgekeken op de typische Moselle-landschappen, en jullie reporter van dienst hoopt alvast dat hij deze keer zonder kleerscheuren doorheen de Vogezen geraakt.

Duimen jullie mee?

Stefaan

Verslag van een begeleider

Een kleine nota hiertussen van 1 van de begeleiders, Bruno, want een soort van IT-rad had ook zijn naam 'getrokken' de avond ervoor. Het werk van begeleiders is namelijk een onderschatte taak, maar enorm geapprecieerd door de fietsers. 

Na een veel te kort nachtje in de tent van Fille Minner, kroop 1 van deze begeleiders, Bruno, toch rond 5u30 uit zijn luxe verblijf. 

Eerst wat opruimen van de kadavers de avond ervoor (lege blikjes en flesjes, lege koffiekopjes, aangebroken chipszakjes, wijnflessen met een kurk erop want men dacht, foutief dat er nog wijn inzat, ...) en dat gaan afwassen en afdrogen. 

Maar wees gerust, er was nog een Doornroosje, genaamd Jacqueline, die niet werd gestoord door eventueel blikjes of plastieke flesjes in elkaar te drukken, en die sliep in die super bestelwagen van Kevin. We gaan nu even over naar de echte reporter van de dag...nochtans het rad had een ander getrokken.

Bruno

Rit 2 - Tenneville - Basse-Ham - 126,8 km - 1660 hm

Vandaag, dag 2 werden we tussen 5 en 6 letterlijk wakker geschud door een enorme donderslag die er eveneens voor zorgde dat er geen stroom was op de camping in Tenneville. 

Dus onder de koffiedrinkers was er een hele tijd lichte paniek. Gelukkig werd dit rond 8u opgelost. De dag begon dus goed... Ps: Het woord van de dag was "Eten". 

We namen ook tijdelijk afscheid van Jelle, Laurens, Wim en hun chauffeur Frank. De eerste drie komen donderdag terug om samen met ons de laatste twee ritten af te werken.

We trokken vandaag van Tenneville naar Basse-Ham in het Franse Moselle en het beloofde een mooie dag worden, als je de hoogtemeters weg denkt. 

De rit was ongeveer 126,8km lang en bevatte 1660 hoogtemeters, die we in de eerste 80km al zouden trotseren. 

Tijdens de rit gebeurde er de eerste helft van de dag niet veel afgezien van de "klimmetjes" dat zich in snel tempo opvolgde.

Een paar uur in de rit, in Bastogne had ik na een doorsnee vraag van Tim de drang om te zeggen dat ik aan het "Eten" was... Daar gingen onze punten, 10 strafpunten voor mij en onze ploeg.

Na 57km puffen en zweten konden we eindelijk genieten van onze middagpauze met eerst een stop in een sympathiek caféetje genaamd "Beim Margot" in Ell met heel sympathieke uitbaatsters die duidelijk opgewassen waren tegen de mopjes van een groep mannen. 

Bij vertrek aan de plek waar we middagpauze hadden merkten we op dat de achterband van Jeroen Nedergedaelt niet zo hard leek. Toch vond hij het oké om zo te vertrekken en dat deden we.

Een beetje later vond ik op 1 van de steilste hellingen van de dag een overleden "Arend" die helemaal dubbelgeplooid leek. Bleek later dat deze tussen Tim zijn spaken gedoken was. Heel jammere gebeurtenis. Niets aan te doen, we moesten verder. Tim was er alvast niet zo van onder de indruk.

Een hele tijd later na een 100 tal km's bleef Jeroen Nedergedaelt plots achter. Bleek dan toch dat zijn band lek was en ook hij verzamelde hierdoor strafpunten. Gelukkig zijn we hier altijd op voorbereid en konden we relatief snel weer verder naar de eindmeet, Camping Du Port in Basse Ham.

Helemaal voldaan trokken we na ons avondmaal naar de Moselle om te genieten van het uitzicht en de goede sfeer. 

Dit was het dan. Op naar dag 3!

Verslag door Kevin.

Rit 1 - Overijse - Tenneville - 149,4 km - 1875 hm

Voor deze eerste rit van de 9de uitstap van de "fietsersmeteendoel" was er toch wat stress te bespeuren bij de deelnemers. De weersvoorspellingen waren nogal wisselvallig en we kregen ook meteen de langste rit en bijna 2 hoogtekilometers voorgeschoteld.

Voor het klassieke startmoment op het Justus-Lipsius kwamen weer heel wat familie opdagen maar ook ex-deelnemers Boris, Kristof, Philippe L, Mikel en Koen.  Bij sommigen van hen begon het weer te kriebelen, anderen waren blij dat ze niet met dit weer moesten vertrekken.

Inderdaad, net voor het uur van afspraak valt een flinke plensbui vergezeld van verre donders en bliksems.

De start wordt nog even uitgesteld maar de buien, de donders en bliksems blijven ons achtervolgen tot aan de Maas.  We ontsnappen eerst nog aan het ergste maar na 60 km ter hoogte van Marche-Les-Dames gaan de hemelsluizen helemaal open.  De hagel krijgen we er gratis bij.  Kletsnat rijden we door, hopend dat de zon ons snel zal opwarmen en opdrogen.

Die zonnewens komt uit net voor de middagstop.  Na een klein misverstand over de afspraakplaats kunnen Bruno en Noël ons een deugddoende broodjesmaaltijd aanbieden die ons de smaak van gellekes  en barkes even kan doen vergeten.

Het goede nieuws is dat het na de middag warm en droog blijft.  De hellingen worden echter langer en volgen elkaar sneller op.  Het initiatief van Wim om voor de groep in De Spar 5 liter water te gaan halen wordt gewaardeerd.

Over water gesproken! "Water" was ook het woord van de dag vandaag.  Dat woord wordt gekozen door de begeleiders en de eerste die dat woord zegt verzamelt straftijd voor zijn ploeg in ons "klassement". Bram was het eerste slachtoffer toen die op vraag van Jelle de ingrediënten van zijn drinkbus opsomde.

Ook op de helling van de dag konden verschillen gemaakt worden in het klassement.  Per ploeg wordt hiervoor elke dag iemand anders aangeduid. Vandaag waren dat Jeroen, Laurens en Peter.  Het was ook in die volgorde dat ze boven kwamen.

Na een gezellig terrasje 9 km voor het einde was het enkel nog dalen tot de camping aan de Ourthe waar we in onze moedertaal werden verwelkomd.

De routine kon van uitladen, tenten opstellen, fietsen kuisen, douchen en limonade drinken kon beginnen.

Het avondeten werd nog even uitgesteld door de Champions League finale maar de Bosuil-spaghetti van Jacques klaargemaakt door Benoit met assistentie van Jelle en Wim smaakte des te beter.

Nog even een een bedankje aan Benoit die heel veel geregeld, gekocht en verzameld heeft in de dagen voor het vertrek

Verslag door Peter

Rit 9 : Heyd - Huldenberg - 114 km / 1.300 hm

Een negende dag, dat was een primeur tijdens onze fietsreizen.

Nadat de batterijen gisteren opgeladen werden in de mansion van VDP, stonden we op in Halloween-sfeer… De omgeving was mistig, donker, nat: een voorbode voor het verloop van deze rit.

In de voormiddag maakten we nog een tweede primeur mee: na 2u30 onderweg te zijn hadden we nog maar 32km afgelegd door verschillende omstandigheden, nl. de Filoukes die beslisten even bij te trainen op een verkeerde berg (lees: verkeerd weg namen), Kevin die lek reed, ikzelf die 500m later hetzelfde deed (tot tweemaal toe), hele slechte staat van de wegen, …. 

Dit alles maakt dat we pas rond 14u aan onze (na)middagplaats kwamen voor de lunch. Na andermaal te genieten van dat lekker, vertrokken we voor de laatste 50km van onze trip.

De namiddagrit verliep merkelijk vlotter en droger tot Tim plots besliste in een spijker te rijden. En nog was het niet gedaan: op zo’n 25km van het einde een kleine aanrijding tussen de Vandeurens: Wim won het pleit en Filip languit op het asfalt: gelukkig dragen we allemaal flink onze helm en kwam hij ervan af met niet al te erge blessures. Hier moesten we wel nogmaals de hulp van onze begeleiders inroepen, Noël kwam Filip oppikken en wij zetten onze tocht verder. 

En eindelijk bereikten we ons doel: de laatste camping voor dit jaar in Huldenberg symbolisch voor onze vele hoogtemeters gelegen op een berg. Maar ditmaal voelden we dankzij de vele aanmoedigingen van supporters even onze benen niet meer!

Knuffels, gejoel, traantjes volgden, een fantastische ontvangst met receptie, een laatste gezamenlijk avondmaal werd genuttigd en de troepen spreidden zich.

Aan de nieuwkomers (Joene, Mats, Mikel, Wim, Jacky): fantastisch gedaan mannen, jullie zijn stuk voor stuk aanwinsten gebleken voor onze troepen!

Aan de routiniers: weer eens genoten om dit met jullie te mogen beleven!

Aan de Parre: zo jammer dat we je op deze manier hebben moeten achterlaten maar je komt sterker terug!

Aan Jean-Paul en Noël: zonder jullie is dit heel dit avontuur onmogelijk, absoluut fantastisch gedaan! (En niet vergeten: t is in Sorbey Citron en niet in Sorbey Framboise).

Dikke merci Tim, Jelle, Peter, … om dit alles te organiseren! (n.v.d.r. : Benoit, de schrijver van dit artikel, vergeet zichzelf hier te bedanken) 

Benoit

Verslag rit 8: Virton - Heyd - 114 km / 1.700 hm

De ochtend breekt aan in Virton en de eerste renners beginnen zich al klaar te maken voor de rit van vandaag. Bij de ene fietser gaat dat al vlotter dan bij de andere. Sommigen hebben eerst een sanitaire stop of koffie nodig voor ze kunnen beginnen aan het ochtendritueel. Dit bestaat bij iedereen uit hetzelfde alleen verschilt de volgorde vaak: ontbijt, omkleden, fiets klaar maken, tent en materiaal opruimen, klagen over kwaaltjes … . Jeroen N neemt er de laatste dagen ook telkens het niet te zeggen “woord van de dag” bij.  

Om iets na 9u starten we in droge omstandigheden aan  een rit van 115km met toch weer 1.700 hoogtemeters. Wat dus neer komt op een dagje op en af. De weervoorspelling zijn niet in ons voordeel want ze voorspellen koud weer en kans op regen. De 7 vorige ritten hebben er toch al wat ingehakt dus van zodra het bergop gaat komt er afscheiding in ons peloton.

Na een voormiddag zonder pech - dit vermeld ik graag want ik heb mijn deel ondertussen al wel gehad - bereiken we na 65km onze begeleiders (Noël, JP en Filip VD). Ze hebben weer een bushokje gevonden waar we onze lunch kunnen binnen spelen en ons toch ietwat kunnen verwarmen want ondertussen is het grijs geworden en valt er miezerregen uit de lucht.

Na 30min zijn we weer klaar om te vertrekken richting VDP’s mansion. De laatste 50 km gaan net als in de voormiddag over glooiende wegen. Op de helling van de dag komen Jeroen C en Tim als eerste boven gevolgd door de anderen. De rit gaat verder langs Roche-en-Andenne waar ons weer een heel pittige helling staat te wachten. Maar naar gelang het einde in zicht komt, krijgen we hier en daar wat extra informatie van VDP. Hij begint zijn stal te ruiken en geeft ons hier en daar wat extra informatie mee over de streek en de hellingen die er nog zitten aan te komen. Echt hoopgevend hoe hij over de hellingen spreekt.

Nog een goeie 15 km en de voorlaatste helling zit er op. Dan vind ik het nog eens tijd om met het Ardeense asfalt kennis te maken. Een valpartij die elke fietser als wel eens heeft meegemaakt: stilstaand niet uit de klikkers geraken en dan maar omkantelen. Domme val met wederom wat mechanische pech tot gevolg…het blijf maar duren.

Gelukkig brengt VDP zijn lokaal stamcafé op 4km van het einde snel beterschap. De nodige tripels, orvals, Ardeense koffie’s zorgen ervoor dat we toch maar mooi weer allemaal de rit uitrijden.

Bij aankomst in VDP’s mansion staat ons een heerlijke BBQ te wachten en een dampende jacuzzi.

's Avonds keken we met z'n allen naar de finale van de Champions League. Al gingen de blaffeturen van sommigen redelijk snel dicht.  

Morgen vatten we de laatste rit, voor mij weer met een andere fiets want het mechanisch defect kan deze keer niet gemaakt worden. VDP en Mee’ke hartelijk bedankt voor jullie gastvrijheid!

Tot in Huldenberg iedereen,

Jelle

Verslag rit 7 Jaulny-Virton 104km

Het verslag van deze rit begint best gisterenavond al: Alle renners keken uit naar de kortste rit met aanvaardbare hoogtemeters. Dat werd gevierd met entrecotes en burgers in het "restaurant" op camping de la Pelouse. Ettelijke flessen rosé en rood later trokken we naar onze feesttent waar DJ's Jelle en Joene per geboortejaar van renners en begeleiders enkele hits de nacht in stuurden. Ambiance!

Ook vanochtend was de sfeer nog opperbest: de weersvoorspellingen vielen al bij al mee en de nacht verliep voor de meesten goed. Enkel Jacky werd met een wat minder gevoel wakker, maar besliste toch te starten (en ook uit te rijden: chapeau). Omstreeks 9.15 uur trokken we onze fietsen op gang voor de rit. Afgedaald van aan de camping stonden we echter weer stil... Iemand die ook in het begin van de week zijn DI2-schakelsysteem niet had opgeladen had WEER hetzelfde voor. Terug naar de camping dus om de fiets van de onfortuinlijke Parre op te halen. 

Al bij al kostte dit niet al teveel tijd en konden we toch op weg voor onze rit richting Virton. Meteen werden enkele kortere hellingen voor de wielen geschoven, kreten van pijn en ongenoegen stegen dan ook meteen op uit het peloton. Wat daarna volgde was een opeenstapeling van hetzelfde ... Een veld, nog een veld, een helling, een afdaling, NOG een veld, een minuscuul dorp, een veld, ... En ga zo maar door.

Het glooiende parcours, maar vooral de tegenwind maakte dat de rit niet al te vlot vorderde. Gelukkig werden we wel door enkele dieren verrast tijdens de rit: een vosje, een hert, een wezel-achtige, zelfs al deze natuurpracht kon de saaiheid niet echt verdrijven. Een goeie regenbui kreeg het humeur in het peloton als het ware nog wat naar beneden...

Na 72km was het gelukkig tijd voor de lunch in Sorbey. Maar wat bleek enkele kilometers ervoor. De begeleiders waren op weg naar een andere Sorbey in Frankrijk, een kleine 60km verderop. Uiteindelijk bereikten de renners onder aanvoering van "tempobeul van de dag" Mats als eerst het juiste Sorbey, 10 minuutjes later waren ook de begeleiders er en konden we in een soortement bushokje genieten van een lekkere en nodige broodjeslunch.

Nog slechts een goeie 30km restten ons na de lunch: peanuts! We hadden zelfs nog twee terrasjes in gedachten op die korte tijdspanne. In Longuyon hadden we echter weer pech en vonden geen terras... Dan maar meteen de helling van de dag attackeren. Joene was weerom outstanding en triomfeerde op de Haut des Scieries. Tim, Mats, Jelle en VDP, Koen en Neddie, en uiteindelijk ook al de rest, kwamen fameus afgepeigerd boven op de helling om daarna vaart te maken naar België. Maar ook dat was geen sinecure, want de grens oversteken gebeurde alweer via een helling. 

Even later waagden we in Virton opnieuw onze kans voor een terras. Begon het toch weer niet te regenen zeker? Benoit kende echter een etablissement waar we binnen konden zitten: niet twijfelen en genieten van wat choco's biertjes of ander lekkers.

De hemel klaarde op en we konden de laatste 3km naar de camping afhaspelen. Uiteraard ligt die camping ook weer op een nijdige helling. De zon op de camping maakt veel goed en een heel gamma aan pizza's later zit iedereen ondertussen klaar voor een klein kwiske om het puntenaantal voor de teams aan te dikken. 

Morgen wordt het weer een zware etappe en iedereen ziet er fameus tegen op. Maar we doen dapper verder en hopen ook rit 8 veilig en wel af te haspelen. Tot morgen!

Tim

Verslag rit 6: : Raon l’Etape – Jaulny 143,6km

Na de pechrit van gisteren en het chaotische inzetten van de avond, moesten we onze wondes likken. Het harde weer heeft er ingehakt in de moral van het peloton, wat niet geheel onterecht het verboden woord van de dag werd.

Ook bleek de verhoopte terugkeer van Stefaan ijle hoop. De onbetwiste bergkoning verliet moegestreden het slagveld en trok huiswaarts. Hij zal gemist worden in het peloton.

Gelukkig werd de ban van de moral snel gebroken door een (gezien omstandigheden) openklarende hemel. De dag bracht ons in een lange maar verre zijn naar ons vers bloed. In dat vooruitzicht vonden we terug ritme en beukte Tim het peloton ononderbroken en toegewijd naar Fleury, waar Wim het quotum aan performante Van Deurens op 2 wist te brengen.

Met veel enthousiasme bracht Wim de daverende trein verder op gang, geholpen door een manifest gebrek aan terrasjes in het Franse landschap die ons van het padje zouden helpen.

Op de beklimming van de dag slaagde Jeroen Costermans er in zijn topvorm te bestendigen en zich als waardige opvolger voor koploper Stefaan te presenteren.

Zo slaagden we er collectief verder in om mooi op tijd en ruim voor ieders verwachtingen binnen te rijden op de camping. Een avond waar we ons hutjes en een verse restaurantmaaltijd gunnen. Zelf een obligate coupe colonel zet ongetwijfeld een goede avond in, die de een zo goed als volledig regenvrije dag en een uitstekende groepsprestatie beloont.

Het feit dat de volgende etappe zich beperkt tot een goede 100km en relatief weinig hoogtemeters, belooft veel voor de welverdiende beloningsavond. Het relaas daarvan volgt ongetwijfeld morgen.

 

Mats