Rit 5 - Kruth - Pont-les-Moulins - 127,4 km - 1860 hm

Op de avond van rit 4 werd er veel energie gestoken in het droog krijgen van onze uitrustingen.  Bij de start van rit 5 bleek al deze energie nutteloos.  Na goed 1 km waren we alweer doornat.  Alweer een natte start dus. 

Gelukkig kregen we na iets meer dan 2 km al een stevig klimmetje te verwerken waar we ons konden aan verwarmen.

De voormiddag was er eentje om snel te vergeten.  Koude en regen maakten het alles behalve aangenaam.  Er waren ook redelijk wat hoogtemeters te verwerken waaronder de beklimming van de "Monument du Poteau" die voor mij persoonlijk te steil is om plezant te zijn. 

Eens voorbij de Vogezen, tegen de middagpauze klaarde het weer gelukkig op met af en toe een welgekomen warme zonnestraal op onze natte en verkleumde lichamen.

Tijdens de middagpauze konden we onze baguettes nuttigen in Hotel-Restaurant Heineken in Moffans-et-Vacheresse, een godvergeten dorpje in de "Alsace".  Bruno had dit voor ons geregeld.

Na het middagmaal besliste onze vriend Kevin dat hij die dag niet meer wou fietsen wat niet helemaal onbegrijpelijk was na zo'n natte voormiddag.

We zijn dan maar met 9 fietsers terug vertrokken.  Ben nam de kop en hij legde er stevig de pees op kwestie van ons gemiddelde wat te verbeteren.  Het gevolg was dat we na een paar kilometer al moesten stoppen om iets uit te doen.  Te veel laagjes aan gedaan!

Daarna ging het met een stevig tempo op en af tot aan de Doubs waar de wind toch wel stevig in ons nadeel stond. De eerste keer deze week!

Nog een laatste hellingske tot aan de camping waar iedereen dan aan zijn dagelijkse rompslomp kon beginnen.

Het avondmaal werd deze keer verzorgd door de Joene die pizza's bestelde. Mjam!  Lekkere wijn of pintjes en weinig afwas waren het gevolg.

Ben verwittigde ons al voor de volgende rit.  Eentje met 100 % kans op regen. Bah! Alweer!

Verslag van Philippe (Minner)

Nog wat sfeerbeelden ...

opklaringen in de namiddag

verslaggever Philippe

Bidden voor beter weer tijdens een avondwandeling

Rit 4 - Blâmont - Kruth - 114,8 km - 2175 hm

Le diable Vosgien

De ochtend in Blamont verliep rustig en eieren met spek werden geserveerd als ontbijt. En we wisten toen nog niet dat we dit zeer erg nodig gingen hebben. Want zoals de titel van deze rit, was het ook een helse rit! 

We vertrokken nog maar of de eerste druppeltjes kwamen al te voorschijn. De eerste 45 km was een jasje aan/uit rit. Hierna volgde onze eerste zware col van de dag (col de Mandray) natuurlijk in de gietende regen. Deze Col is waarschijnlijk ook gebruikt om beginnende asfalteerders te leren hun werk bekwaam uit te voeren. Ze waren volgens ons zwaar gebuisd.

Tijdens onze middagpauze konden we even opwarmen in de zon, maar we moesten ons toch haasten want er zat weer een bui aan te komen. Hup de fiets op.

Van hieruit was het 24 km klimmen om op onze duivelskop te raken. En de duivel heeft het ons zwaar gemaakt! Donder, bliksem, ijzige wind en gietende regen! Toch hebben we als echte Gladiatoren de top bereikt om daarna een warme chocomelk te drinken samen met het plaatselijk leger. Als die al aan het schuilen waren... . 

We hebben vlug nog iets droog aangetrokken en zijn zo rap mogelijk terug op onze fiets gesprongen om de resterende 23 kilometer af te trappen. Natuurlijk was het nog niet gedaan met dat schijtweer en ook nog niet met de klimmetjes. Er stond namelijk nog 1 venijnig colletje op de planning.(col du Bramont). Maar ja die hebben we dan ook maar in onze zak gestoken. De laatste kilometers waren in dalende lijn en in de zon. De beloning die we allemaal verdienden om zo'n Helse rit te rijden. 

We slapen in camping in Kruth en ons avondmaal is stoofvlees. Natuurlijk was het eten....... in de gietende regen.

Verslaggever Bram

Rit 3 - Basse-Ham - Blâmont - 132,5 km - 1300 hm

Verslag van een fietser

Na een heerlijke vol-au-vent met kroketjes en een gezellige wandeling langs de Moezel, kropen  we op tijd in onze bedjes en sliepen we als 11 roosjes en 1 distel (Becky had last van Bram zijn schattige snurkjes).

Bij het buiten fietsen van de camping bevestigt Benoit dat hij wel degelijk in een TENT geslapen heeft, waarmee we ook meteen van het woord van de dag van af waren.

10 minpunten dus voor de ploeg van de voorzitter, hoewel later op de dag zeer waarschijnlijk de spelregels opnieuw aangepast zullen worden. 

Die macht heb je logischerwijs, als je de trotse eigenaar bent van het rieten voorzittershoedje.

Na de eerste afdaling al meteen een valpartij.  Opnieuw onze voorzitter in een hoofdrol: Onderin een riviertje waar we door moesten fietsen, lag verraderlijk slib.

Hij probeerde zijn val nog te breken door Kevin mee te sleuren, maar helaas waren het 2 salamanders, 3 kikkers en 1 voorzittersknie die alle impact te verduren kregen.

Vervolgens zetten we koers richting een prachtige plek om te lunchen langs een meertje.

De namiddag was ietwat saai, met eindeloze wegen die op en neer gingen doorheen de velden, ingeslapen dorpjes en veel wind.

Helaas zat het venijn vandaag in de staart: Neddie schoof nog lelijk onderuit in een bocht met steentjes.

Balans: 2 geschaafde handen, 2 geschaafde ellebogen en een geschaafde bil. (Handschoentjes aan dus vanaf nu iedereen aub)

Maar Neddie is een sterke beer en in de moeilijkste momenten kan hij gelukkig steeds terugvallen op zijn maatje Becky, die Neddie minutieus mummificeerde.

Nu nog een heerlijke steak-frites om aan te sterken, en dan kan Neddie morgen vast en zeker zijn weg verderzetten.

We zijn stilletjes aan uitgekeken op de typische Moselle-landschappen, en jullie reporter van dienst hoopt alvast dat hij deze keer zonder kleerscheuren doorheen de Vogezen geraakt.

Duimen jullie mee?

Stefaan

Verslag van een begeleider

Een kleine nota hiertussen van 1 van de begeleiders, Bruno, want een soort van IT-rad had ook zijn naam 'getrokken' de avond ervoor. Het werk van begeleiders is namelijk een onderschatte taak, maar enorm geapprecieerd door de fietsers. 

Na een veel te kort nachtje in de tent van Fille Minner, kroop 1 van deze begeleiders, Bruno, toch rond 5u30 uit zijn luxe verblijf. 

Eerst wat opruimen van de kadavers de avond ervoor (lege blikjes en flesjes, lege koffiekopjes, aangebroken chipszakjes, wijnflessen met een kurk erop want men dacht, foutief dat er nog wijn inzat, ...) en dat gaan afwassen en afdrogen. 

Maar wees gerust, er was nog een Doornroosje, genaamd Jacqueline, die niet werd gestoord door eventueel blikjes of plastieke flesjes in elkaar te drukken, en die sliep in die super bestelwagen van Kevin. We gaan nu even over naar de echte reporter van de dag...nochtans het rad had een ander getrokken.

Bruno

Rit 2 - Tenneville - Basse-Ham - 126,8 km - 1660 hm

Vandaag, dag 2 werden we tussen 5 en 6 letterlijk wakker geschud door een enorme donderslag die er eveneens voor zorgde dat er geen stroom was op de camping in Tenneville. 

Dus onder de koffiedrinkers was er een hele tijd lichte paniek. Gelukkig werd dit rond 8u opgelost. De dag begon dus goed... Ps: Het woord van de dag was "Eten". 

We namen ook tijdelijk afscheid van Jelle, Laurens, Wim en hun chauffeur Frank. De eerste drie komen donderdag terug om samen met ons de laatste twee ritten af te werken.

We trokken vandaag van Tenneville naar Basse-Ham in het Franse Moselle en het beloofde een mooie dag worden, als je de hoogtemeters weg denkt. 

De rit was ongeveer 126,8km lang en bevatte 1660 hoogtemeters, die we in de eerste 80km al zouden trotseren. 

Tijdens de rit gebeurde er de eerste helft van de dag niet veel afgezien van de "klimmetjes" dat zich in snel tempo opvolgde.

Een paar uur in de rit, in Bastogne had ik na een doorsnee vraag van Tim de drang om te zeggen dat ik aan het "Eten" was... Daar gingen onze punten, 10 strafpunten voor mij en onze ploeg.

Na 57km puffen en zweten konden we eindelijk genieten van onze middagpauze met eerst een stop in een sympathiek caféetje genaamd "Beim Margot" in Ell met heel sympathieke uitbaatsters die duidelijk opgewassen waren tegen de mopjes van een groep mannen. 

Bij vertrek aan de plek waar we middagpauze hadden merkten we op dat de achterband van Jeroen Nedergedaelt niet zo hard leek. Toch vond hij het oké om zo te vertrekken en dat deden we.

Een beetje later vond ik op 1 van de steilste hellingen van de dag een overleden "Arend" die helemaal dubbelgeplooid leek. Bleek later dat deze tussen Tim zijn spaken gedoken was. Heel jammere gebeurtenis. Niets aan te doen, we moesten verder. Tim was er alvast niet zo van onder de indruk.

Een hele tijd later na een 100 tal km's bleef Jeroen Nedergedaelt plots achter. Bleek dan toch dat zijn band lek was en ook hij verzamelde hierdoor strafpunten. Gelukkig zijn we hier altijd op voorbereid en konden we relatief snel weer verder naar de eindmeet, Camping Du Port in Basse Ham.

Helemaal voldaan trokken we na ons avondmaal naar de Moselle om te genieten van het uitzicht en de goede sfeer. 

Dit was het dan. Op naar dag 3!

Verslag door Kevin.

Rit 1 - Overijse - Tenneville - 149,4 km - 1875 hm

Voor deze eerste rit van de 9de uitstap van de "fietsersmeteendoel" was er toch wat stress te bespeuren bij de deelnemers. De weersvoorspellingen waren nogal wisselvallig en we kregen ook meteen de langste rit en bijna 2 hoogtekilometers voorgeschoteld.

Voor het klassieke startmoment op het Justus-Lipsius kwamen weer heel wat familie opdagen maar ook ex-deelnemers Boris, Kristof, Philippe L, Mikel en Koen.  Bij sommigen van hen begon het weer te kriebelen, anderen waren blij dat ze niet met dit weer moesten vertrekken.

Inderdaad, net voor het uur van afspraak valt een flinke plensbui vergezeld van verre donders en bliksems.

De start wordt nog even uitgesteld maar de buien, de donders en bliksems blijven ons achtervolgen tot aan de Maas.  We ontsnappen eerst nog aan het ergste maar na 60 km ter hoogte van Marche-Les-Dames gaan de hemelsluizen helemaal open.  De hagel krijgen we er gratis bij.  Kletsnat rijden we door, hopend dat de zon ons snel zal opwarmen en opdrogen.

Die zonnewens komt uit net voor de middagstop.  Na een klein misverstand over de afspraakplaats kunnen Bruno en Noël ons een deugddoende broodjesmaaltijd aanbieden die ons de smaak van gellekes  en barkes even kan doen vergeten.

Het goede nieuws is dat het na de middag warm en droog blijft.  De hellingen worden echter langer en volgen elkaar sneller op.  Het initiatief van Wim om voor de groep in De Spar 5 liter water te gaan halen wordt gewaardeerd.

Over water gesproken! "Water" was ook het woord van de dag vandaag.  Dat woord wordt gekozen door de begeleiders en de eerste die dat woord zegt verzamelt straftijd voor zijn ploeg in ons "klassement". Bram was het eerste slachtoffer toen die op vraag van Jelle de ingrediënten van zijn drinkbus opsomde.

Ook op de helling van de dag konden verschillen gemaakt worden in het klassement.  Per ploeg wordt hiervoor elke dag iemand anders aangeduid. Vandaag waren dat Jeroen, Laurens en Peter.  Het was ook in die volgorde dat ze boven kwamen.

Na een gezellig terrasje 9 km voor het einde was het enkel nog dalen tot de camping aan de Ourthe waar we in onze moedertaal werden verwelkomd.

De routine kon van uitladen, tenten opstellen, fietsen kuisen, douchen en limonade drinken kon beginnen.

Het avondeten werd nog even uitgesteld door de Champions League finale maar de Bosuil-spaghetti van Jacques klaargemaakt door Benoit met assistentie van Jelle en Wim smaakte des te beter.

Nog even een een bedankje aan Benoit die heel veel geregeld, gekocht en verzameld heeft in de dagen voor het vertrek

Verslag door Peter

Rit 9 : Heyd - Huldenberg - 114 km / 1.300 hm

Een negende dag, dat was een primeur tijdens onze fietsreizen.

Nadat de batterijen gisteren opgeladen werden in de mansion van VDP, stonden we op in Halloween-sfeer… De omgeving was mistig, donker, nat: een voorbode voor het verloop van deze rit.

In de voormiddag maakten we nog een tweede primeur mee: na 2u30 onderweg te zijn hadden we nog maar 32km afgelegd door verschillende omstandigheden, nl. de Filoukes die beslisten even bij te trainen op een verkeerde berg (lees: verkeerd weg namen), Kevin die lek reed, ikzelf die 500m later hetzelfde deed (tot tweemaal toe), hele slechte staat van de wegen, …. 

Dit alles maakt dat we pas rond 14u aan onze (na)middagplaats kwamen voor de lunch. Na andermaal te genieten van dat lekker, vertrokken we voor de laatste 50km van onze trip.

De namiddagrit verliep merkelijk vlotter en droger tot Tim plots besliste in een spijker te rijden. En nog was het niet gedaan: op zo’n 25km van het einde een kleine aanrijding tussen de Vandeurens: Wim won het pleit en Filip languit op het asfalt: gelukkig dragen we allemaal flink onze helm en kwam hij ervan af met niet al te erge blessures. Hier moesten we wel nogmaals de hulp van onze begeleiders inroepen, Noël kwam Filip oppikken en wij zetten onze tocht verder. 

En eindelijk bereikten we ons doel: de laatste camping voor dit jaar in Huldenberg symbolisch voor onze vele hoogtemeters gelegen op een berg. Maar ditmaal voelden we dankzij de vele aanmoedigingen van supporters even onze benen niet meer!

Knuffels, gejoel, traantjes volgden, een fantastische ontvangst met receptie, een laatste gezamenlijk avondmaal werd genuttigd en de troepen spreidden zich.

Aan de nieuwkomers (Joene, Mats, Mikel, Wim, Jacky): fantastisch gedaan mannen, jullie zijn stuk voor stuk aanwinsten gebleken voor onze troepen!

Aan de routiniers: weer eens genoten om dit met jullie te mogen beleven!

Aan de Parre: zo jammer dat we je op deze manier hebben moeten achterlaten maar je komt sterker terug!

Aan Jean-Paul en Noël: zonder jullie is dit heel dit avontuur onmogelijk, absoluut fantastisch gedaan! (En niet vergeten: t is in Sorbey Citron en niet in Sorbey Framboise).

Dikke merci Tim, Jelle, Peter, … om dit alles te organiseren! (n.v.d.r. : Benoit, de schrijver van dit artikel, vergeet zichzelf hier te bedanken) 

Benoit

Verslag rit 8: Virton - Heyd - 114 km / 1.700 hm

De ochtend breekt aan in Virton en de eerste renners beginnen zich al klaar te maken voor de rit van vandaag. Bij de ene fietser gaat dat al vlotter dan bij de andere. Sommigen hebben eerst een sanitaire stop of koffie nodig voor ze kunnen beginnen aan het ochtendritueel. Dit bestaat bij iedereen uit hetzelfde alleen verschilt de volgorde vaak: ontbijt, omkleden, fiets klaar maken, tent en materiaal opruimen, klagen over kwaaltjes … . Jeroen N neemt er de laatste dagen ook telkens het niet te zeggen “woord van de dag” bij.  

Om iets na 9u starten we in droge omstandigheden aan  een rit van 115km met toch weer 1.700 hoogtemeters. Wat dus neer komt op een dagje op en af. De weervoorspelling zijn niet in ons voordeel want ze voorspellen koud weer en kans op regen. De 7 vorige ritten hebben er toch al wat ingehakt dus van zodra het bergop gaat komt er afscheiding in ons peloton.

Na een voormiddag zonder pech - dit vermeld ik graag want ik heb mijn deel ondertussen al wel gehad - bereiken we na 65km onze begeleiders (Noël, JP en Filip VD). Ze hebben weer een bushokje gevonden waar we onze lunch kunnen binnen spelen en ons toch ietwat kunnen verwarmen want ondertussen is het grijs geworden en valt er miezerregen uit de lucht.

Na 30min zijn we weer klaar om te vertrekken richting VDP’s mansion. De laatste 50 km gaan net als in de voormiddag over glooiende wegen. Op de helling van de dag komen Jeroen C en Tim als eerste boven gevolgd door de anderen. De rit gaat verder langs Roche-en-Andenne waar ons weer een heel pittige helling staat te wachten. Maar naar gelang het einde in zicht komt, krijgen we hier en daar wat extra informatie van VDP. Hij begint zijn stal te ruiken en geeft ons hier en daar wat extra informatie mee over de streek en de hellingen die er nog zitten aan te komen. Echt hoopgevend hoe hij over de hellingen spreekt.

Nog een goeie 15 km en de voorlaatste helling zit er op. Dan vind ik het nog eens tijd om met het Ardeense asfalt kennis te maken. Een valpartij die elke fietser als wel eens heeft meegemaakt: stilstaand niet uit de klikkers geraken en dan maar omkantelen. Domme val met wederom wat mechanische pech tot gevolg…het blijf maar duren.

Gelukkig brengt VDP zijn lokaal stamcafé op 4km van het einde snel beterschap. De nodige tripels, orvals, Ardeense koffie’s zorgen ervoor dat we toch maar mooi weer allemaal de rit uitrijden.

Bij aankomst in VDP’s mansion staat ons een heerlijke BBQ te wachten en een dampende jacuzzi.

's Avonds keken we met z'n allen naar de finale van de Champions League. Al gingen de blaffeturen van sommigen redelijk snel dicht.  

Morgen vatten we de laatste rit, voor mij weer met een andere fiets want het mechanisch defect kan deze keer niet gemaakt worden. VDP en Mee’ke hartelijk bedankt voor jullie gastvrijheid!

Tot in Huldenberg iedereen,

Jelle