Vandaag stond de finale op het programma. Een korte rit maar wel met een helling van 17 km aan gemiddeld 7 %, de Col du Semnoz. Met Filip in onze gedachten nog steeds natuurlijk.
De ochtend verliep heel vlot. Geen nood om onze valiezen en reistassen te pakken en de camionette te laden aangezien we 's avonds in dezelfde nette, nieuw ogende campinghuisjes zouden slapen.
Via een mooi fietspad reden we parallel aan het meer terug richting Annécy naar de voet van de beklimming van de Col. Dankzij een tunnel vermijden we daarop nog een helling.
Na een korte pipi-stop net aan de voet van de helling vertrekken we bergop. De meesten kiezen meteen voor hun eigen ritme.
Halverwege de col bleek de weg gesloten voor wagens wegens een triatlonwedstrijd in de tegengestelde richting. Geen probleem voor de fietsers maar jammer voor de begeleiders die ons niet konden zien finishen.
Om een lang verhaal kort te maken. Iedereen raakte uiteindelijk boven, de Joene (Jeroen C) als eerste en een paar minuten later al Jackie (Jacques) die duidelijk teert op zijn vele looptrainingen. Daarna volgden Laurens en de Parre (Stefaan) en even later vervolledigede Tim de top 5.
Boven op de col werd uitgebreid gefeliciteerd en geposeerd voor de foto's. Op initiatief van Minner (Philippe) hielden we een minuut stilte voor de Fille (Filip). Een aangrijpend moment.
Tijdens de afdaling konden we genieten van het zicht op het meer van Annécy. Achteraan het peloton ook een mooie zicht trouwens op het treintje dat mooi in BCT uitrusting de berg afdaalt.
Een terrasje in de zon bij het meer zorgt voor een zeldzaam moment tijdens deze reis. Goede timing, dat wel.
Bij het schrijven van dit verslag is de dag nog niet gedaan maar momenteel wordt op het terras bij een van de huisjes luidruchtig nagepraat terwijl Jelle begint aan de voorbereiding van zijn paella.
We kijken er naar uit.
verslaggever Peter
🤍
BeantwoordenVerwijderen