3kg340, 50 cm
Moeder, zoon en vader stellen het goed!
maandag 6 juni 2011
zaterdag 4 juni 2011
donderdag 26 mei 2011
Donderdag 26 Mei 2011: La Chouffe Classic
![]() |
| VDP op één van de zwaarste hellingen van de dag |


Vier dapperen spreken deze morgen om 7u af. Al meteen werd het thema van de dag duidelijk: VDP stuurt een sms-je om te zeggen dat hij zich overslapen heeft, we moeten dus op hem wachten. Dit zal later op de dag nog een aantal keer gebeuren ;-).
Om 9u30 komen we aan in het prachtige Houffalize, het zonnetje staat aan de hemel. Toch laat niemand zich vangen en steekt iedereen zijn regenvest in zijn achterzak. Dit bleek achteraf gezien onnodig, het werd in de loop van de dag wel frisser, maar geen regendruppel gezien tot de terugtocht met de wagen.
In tegenstelling tot in Tillf geen lange aanloop naar de eerste bergskes: na 10 km lichtjes dalen komt reeds de eerste klim. Vanaf dan volgen ze elkaar in sneltempo op: er zijn 14 "gecatalogeerde" bergskes op het menu vandaag, met in totaal 62 km klimmen! En wat we nog niet wisten bij het vertrek: zeer weinig vlakke tussenstukken vandaag, het gaat eigenlijk constant op en af tussen de bergskes... In de eerste 65 km steken ook de zwaarste klimmen van de dag, en dat laat zich al snel voelen!
Even vertellen dat we vandaag gekozen hebben voor een 2-1-1 opstelling, met PDB en JS in de spits, BV die voor de verbinding tussen de linies moet zorgen en VDP die de achterhoede dekt.
Boven 1 van de bergskes zien we de volgende plakkaat (zie foto bovenaan): Tijd voor een fotoke ;-). Strafsten berg van België en wij erop: straf, maar zwaar.
Om 13u en na nog maar 65 km, besloten we om in Lierneux een stukske te eten. Neen Johan, geen scampi's met look, maar wel beter en een betere prijs als in Wanne: soep en pasta forestière en cola, en dit voor maar 7€: een aanrader, maar wel enkel open op dinsdag en donderdag van 11 to 14u.
Vanaf hier eigenlijk nog maar één verhaal: VDP die zeer zwaar afziet, Piet en Jeroen die redelijk vlot rijden, en mezelf daar ergens tussenin. De meeste klimmetjes worden iets minder zwaar, maar we worden wel getrakteerd op enorme tegenwind, wat zelfs sommige lichte afdalingen zwaar maakt: rijden rijden rijden, stoempen stoempen stoempen!
En de tijd tikt voort... En de kilometers kruipen tergend langzaam voorbij... Na 117 km nog even gestopt bij een bakker/kruidenierszaakje om de flessen bij te vullen een een colaatje (of 2) te nuttigen (waarom is er in dat gedeelte van België geen terrasje te vinden), en op voor nog 40 km afzien met enorme tegenwind. Intussen is het al 17u, op tijd binnenkomen zal dus niet lukken...
Met nog 28 km te gaan plots een wegwijzer naar rechts: Houffalize 15km. En Piet en Jeroen die stoppen. En VDP en ikzelf die uit medeleven en gezien het late uur maar toegeven: we slagen af en nemen de korste weg naar Houffalize...
Enkele kilometers verder waanden we ons in de Giro 2011: wegenwerken en toch doorgereden: door grintwegen gedurende 3-4 km klimmen (+wind...). Bijzonder zwaar na zoveel kilometers...
En dan eindelijk: Houffalize naar links, 3km, bergaf.
En een frietkot in de buurt: lekker na al die gellekes en barrekes! Uiteindelijk om 20u30 pas thuis, maar wel een mooie rit en goede training!
De cijfers:
- 2550 hoogtemeters
- 144 km
- 21,3 km/u gemiddeld
- 0 maal pech
- Tetten: 0 (ik had met den Tuur moeten mee gaan zaterdag ;-) )
- 13,5 u onderweg voor een dagje fietsen...
Conclusie: prachtige rit, zeker aan te raden!
maandag 23 mei 2011
Hoeilaart-Scherpenheuvel-Hoeilaart
Zondagmorgen 22 mei 2011 staan 5 Alpe d’Huez’ers en Eddy Gregoir klaar in Hoeilaart om de 140 km lange rit Hoeilaart-Scherpenheuvel-Hoeilaart aan te vatten. De 5: Fille Vandeuren, Phille Minner, Phille Levis, Peter en ik. Phille Levis is komen opdagen met de mountainbike omdat zijn nieuwe fiets nog niet klaar is en heeft er de avond voordien duchtig ingehangen, dat gaat wat geven!
Richting Scherpenheuvel gaat het vlot, zeer vlot: de wind blaast lekker in de rug en de snelheden zijn dan ook redelijk hoog. Iedereen is er zich wel bewust van dat de wind op de terugweg dan ook recht op de neus zal blazen. Fille Vandeuren heeft echter de oplossing: in Scherpenheuvel branden we een kaars en vragen gewoon aan de Lieven Heer om de wind te draaien, simpel toch?
Via Veltem-Beisem en Rotselaar komen we aan de eerste (en enige blijkt achteraf) bevoorrading. Een ouwere heer, die al een hele tijd profiteert in onze wielen vraagt aan de bevoorrading op welke route hij zit. “Ah op de 140km” zegt de bevoorrader. Groot is de verbazing van de man daar hij dacht dat hij de 55km aan het doen was. Vond hij het dan niet vreemd dat hij al 57km had gedaan en in Houwaart zat? Alleen gaat hij op zoek naar een korte weg terug.
Nog een twintigtal kilometer en dan komt de basiliek in Scherpenheuvel in zicht. Phille Minner en ik verhogen het tempo richting basiliek tot we tot de orde worden geroepen: “’t is naar rechts!”. Gek genoeg gaan we dus niet tot de basiliek en kan Fille Vandeuren zijn meesterlijk plan niet uitvoeren…
![]() |
| Deze zagen we dus enkel van ver... |
Wind op kop dus vanaf we keren, door dorpen met klinkende namen als Willebringen en andere ontiegelijke boerengaten komen we bij de tweede controlepost in Meldert. Zonder Phille Levis weliswaar: hij heeft het moeilijk na het keerpunt en beslist ergens om de kortste weg te kiezen naar huis. Respect voor hem: met de mountainbike een 90-tal kilometer 5 koersfietsen volgen, het is niet iedereen gegeven! De bidons worden aan de controlepost gevuld en een verfrissende consumptie later is iedereen klaar voor de laatste 40km. Die laatste 40km gaan wat moeizamer als de rest ervoor. De kilometers beginnen te wegen en vooral de wind maakt dat iedereen wat zoekt naar het juiste verzet en de goede tred. Positief is dat iedereen probeert zijn kopwerk te doen.
Via Beauvechain komen we op bekend terrein en gaan verder via Nethen en Sint-Joris-Weert. De controlepost in Terlanen slaan we over om meteen door te stoten naar Maleizen. Daar parkeren we onze stalen rossen aan de Quatre Bras om te bekomen van onze tocht en iets te nuttigen. We zijn allen redelijk moe na deze windtocht, maar de kilometers pakken ze ons weer niet meer af!
Te onthouden:
· Fille Vandeuren had vooraf schrik dat hij ons niet zou kunnen volgen. Ongegrond bleek achteraf, zijn minutieuze voorbereiding heeft hem geen windeieren gelegd!
· Phille Minner die door zijn dochters in een sms “Freak” wordt genoemd. Gewoon omdat hij op een zondagochtend 140km wil gaan fietsen? Ze zouden wel eens gelijk kunnen hebben…
· Eddy die een zeer lage hartslag heeft, 57 in rust!
· Phille Levis die uiteindelijk een halfuurtje vroeger thuis is dan de anderen, misschien was hij beter bij ons gebleven om niet steeds met de neus in de wind te zitten?
· Tim die voor het eerst twee dagen achter elkaar reed: 85km en 144km. Gevolg: ok doorgekomen , nu wel stijf en de linkerpedaal die tijdens de tweede dag een 5-tal keer loskwam…
· De prof Geert Verheyen die in Scheprenheuvel ons pad kruist.
![]() |
| Geert Verheyen |
· Geen profiel, noch hoogtemeters deze keer… Veel hoogtemeters waren er ook niet, naar schatting zo een 500 hm voor 135km (+ van en naar huis) aan 25,8 gemiddeld.
maandag 16 mei 2011
Tilff-Bastogne-Tilff 13 mei 2011
Een vrijdagochtend 13 mei, zes man heeft verlof genomen om de 2010 versie van Tilff-Bastogne-Tilff te rijden. 143 km met 10 gecatalogeerde beklimmingen (2220 hm.!!). Jeroen, Benoit, VDP, Johan, Piet en ikzelf stappen iets na achten in de camionette van de broer van Jeroen. En route pour Tilff!
Onderweg eet en drinkt iedereen nog wijselijk voor wat komen gaat en is de stemming hoopvol. Een blauwe lucht kondigt een mooie dag aan en bij het binnenrijden van de Ardennen bekijk ik de bergen aldaar voor het eerst anders, ik bekijk ze als tegenstanders, als te overwinnen puisten.
| VDP kan nog lachen |
Iets voor 10.00 uur is iedereen aangekleed en klaar om de tocht aan te vatten. We duiken vanaf de universiteit van Luik meteen de côte de Boncelles af en meteen is het voor iedereen duidelijk: op het eind moeten we hier ook over! Via Tilff volgen we de Ourthe een 25-tal kilometer om dan onze eerste helling aan te vatten: de côte de Chambralles is een relatief korte (1,6 km), maar steile (max. 16%) helling. Iedereen weet meteen hoe laat het is en trapt de eerste maal op de adem en het truitje wordt voor de eerste maal opengezet.
Daarna volgen de eerste langere hellingen: de côte de Werbomont, l’Ancienne Barrière, de côte de Saint-Jacques en de côte de Wanne. Al deze hellingen zijn langer dan 4 km (behalve de Wanne 2,2 km) en het stijgingspercentage piekt tot 13%. Op de “lopers” onder de beklimmingen kan ik voor het eerst zelf een tempo en ritme vinden waarbij ik me redelijk comfortabel voel. Ik merk dat mijn ritme ongeveer dat is van Benoit en dat ook VDP niet al te ver volgt. Piet, Johan en Jeroen vormen dan weer een iets snellere grupetto en moeten boven even wachten, maar daar maalt niemand om.
| Tim en VDP met het hoofd tussen het kader de Wanne op. |
Boven op de Wanne zoeken we iets om te eten en vinden het enige etablissement. Veel te eten hebben ze niet: enkel slaatjes, tomatte crevette en soep. Jeroen is nog steeds op zoek naar zijn tweede tomaatje… Johan had veel liever scampi’s met look gehad en Benoit had buiten zijn soepje ook genoeg met een portie vers gemaakte nicotine.
| Het middagterras: Tim legt het uit, Johan denkt er het zijne van. |
Na het middagmaal duiken we de Wanne af om bij een beest aan te komen: de côte d’Amermont: 3,6 km lang en op zijn steilst 21%! Ook na het middagmaal worden de waardeverhoudingen bewaard en klimmen we in overwegend twee groepen en op het vlakke fietsen we samen. Benoit doet trouwens telkens iets meer kilometers: in het begin van de beklimming rijdt hij met mij omhoog om halverwege even rechtsomkeer te maken en VDP te gaan vergezellen. Na de Amermont komen we bij de Rosier, een mooie, lange en toch ook lastige klim tot 12%.
| Piet in zijn natuurlijke habitat: de Ardeense bergen. |
Maar dan is het pas echt tijd om te beginnen bibberen: de legendarische helling uit LBL komt er aan. La Redoute is de naam van ons volgende obstakel en iedereen weet wat dat betekent… Steil, steiler, steilst. Gelukkig is de Redoute niet zo heel lang (1,7 km), maar de steile stukken tot 21% maken het na 120 km in de benen enorm lastig. Op deze helling rijdt Piet iedereen los en krijgt VDP de pedalen niet meer rond en moet hij even voet aan de grond zetten.
Na De Redoute volgen nog de korte côte de Hornay om dan te eindigen met de côte de Boncelles, die mij meer pijn doet dan ik gedacht had op voorhand, nu ja, na 140 km kan dat bijna niet anders… Aan de camionette aangekomen is iedereen blij en fier op de geleverde prestaties, maar vooral ook moe, op, kapot (ik spreek dan vooral voor mezelf J ).
Te onthouden:
· Segers zijn broekje is echt wel zeer sexy en hij rijdt daar verdacht hard mee. Misschien moet ik ook zo’n exemplaar aanschaffen?
| het sexy broekje van Jeroen |
· Piet heeft zich na zijn recente offday goed herpakt en klimt weer als vanouds.
· De GPS van Benoit zat met kuren, maar al bij al verliep de rit redelijk vlot.
· Benoit wordt bij vermoeidheid soms waanzinnig en schreeuwt dan op onbestaande renners die op de weg gekalkt staan…
· Segers laat ongeveer om de 10 km een luide, knallende scheet. Zou het daardoor zijn dat hij zo snel rijdt?
· Johan die sinds oktober 2010 al aan meer dan 4300 km zit!
· VDP die genoeg zout op z’n voorhoofd produceert voor een gemiddeld pakje frieten.
| Het zout is nog een beetje zichtbaar, de vermoeidheid, zeer zichtbaar |
· Klimmen blijft een vak apart, maar is gelukkig geen onbekend terrein meer.
· De Ardennen zijn wondermooi om in te fietsen, zeker in zulk mooi weer (de verbrande armen geven me gelijk).
· 143 km aan gemiddeld 22,5 km per uur (23 voor de rappen, 22 voor de trageren J )
zondag 15 mei 2011
Fietsers met een doel: de druk stijgt!
Mannen,
Gisteren de eerste sponsoring "met voorwaarden" gekregen: 2€ per persoon die alles uit rijdt!
Dus: trainen is de boodschap hee!
Intussen ook al 320,01€ "uit sympathie", en 1€ per lekke band van om het even wie. Dus van 2 tot 9 juli moeten we de putten niet meer vermijden ;-).
Enfin, hierbij nog eens een oproep aan al onze fietsers: gewoon eens rondvragen bij al uw kameraden, familie, collega's, dat vraagt weinig moeite en loopt snel op hoor!!!!!
Tot de volgend rit (zondag 22/05: Hoeilaart - Scherpenheuvel - Hoeilaart).
Gisteren de eerste sponsoring "met voorwaarden" gekregen: 2€ per persoon die alles uit rijdt!
Dus: trainen is de boodschap hee!
Intussen ook al 320,01€ "uit sympathie", en 1€ per lekke band van om het even wie. Dus van 2 tot 9 juli moeten we de putten niet meer vermijden ;-).
Enfin, hierbij nog eens een oproep aan al onze fietsers: gewoon eens rondvragen bij al uw kameraden, familie, collega's, dat vraagt weinig moeite en loopt snel op hoor!!!!!
Tot de volgend rit (zondag 22/05: Hoeilaart - Scherpenheuvel - Hoeilaart).
dinsdag 10 mei 2011
Dinsdag 10 Mei

Om 18u15 afgesproken voor de wekelijkse dinsdagavond-fietstocht. Eerste vaststelling: de 4 aanwezigen hebben de richtlijnen goed opgevolgd en hadden allen hun helm op: houden zo mannen!
De 4 aanwezigen waren de gebroeders Broos, Peter en Benoit.
Onder leiding van wegkapitein Noël trokken we nogal klassiek naar Genval, via Rosières, Ottenburg, Pécrot, Nethen, de Zoete Waters, Heverlee, Egenhoven om dan via Leefdaal, Vossem en Duisburg terug in Overijse te komen.
Eigenlijk niet veel te vertellen over deze rit: een ritje van een goede vijftig kms begint routine te worden, Vossemberg en Eizerberg beginnen op molshopen te lijken (wat ik een 2-tal maand geleden voorspeld had), geen pech deze keer, maar 1 keer effe een pipi-pauze ingelast, ideaal fietsweer, geen wind.
Nu 2 dagen volledige rust, en hopelijk halen we met z'n allen het einde van Tilff - Bastogne - Tilff op vrijdag... waar de molshopen weer echte cols zullen zijn!
Abonneren op:
Posts (Atom)




