Op papier een overgangsrit op het menu waar toch al wat
zorgen zijn over wat er vandaag verteerd moet worden. Los van wat er gisteren
allemaal is “verteerd” uiteraard: het was Noël zijn verjaardag en dat moest
gevierd worden. In vergelijking met andere jaren was het dit jaar wel wat
rustiger. Dat had niets met Noël te maken uiteraard maar wel met de
apocalyptische temperaturen. Al worden de avonden desondanks wel wat langer
voor sommigen.
De vierde dag en de kleine en grotere kwaaltjes komen bij
elk van ons naar boven. Behalve bij Smekke. Ik vraag me af of hij wel weet dat
we al vertrokken zijn en iets in de beentjes voelt.
Nog voor we goed en wel weg waren -ik vermoed na iets meer
dan 5 km - bleek de Vandeuren zijn buitenband gesmolten. Op zich geen probleem,
maar buitenbanden hadden we niet mee ( nu wel). De logistiek was nog volop aan
het inladen wat ons toch wel een half uurtje heeft vertraagd voor we goed en
wel konden vertrekken. En dan moet je je tijd wat zien te vullen.
Zeker op een
drukke weg tussen de velden waar toch wel “ auto’s en een vrachtwagen voorbij
zijn gereden.
Het grootste obstakel van de dag is een helling van 1,5 km
aan 9,6% gemiddeld. Die is enigszins wat anders verlopen door mechanische pech
van onze pechvogel van deze editie.
Op 6 km van de beklimming heeft de
versnellingskabel van Noël beslist het te begeven. Enkel de zwaarste
versnelling achteraan beschikbaar. Hmm dat zal niet lukken. Verandering van
plan bijgevolg voor het middagmaal dat verschoven wordt tot vóór deze
beklimming, t.t.z tot halverwege de beklimming: Wat zijn tenslotte 300 à 400m met percentages van 15% en 21%.
Beide ondersteuningsteams waren present. Deze keer waren de
rollen omgekeerd en zat het team van de mobilhome op een terrasje (hun eerste
nota bene) en niet ons logistiek team. Broodjes gegeten en de grote
reservefiets genomen voor Noël en we konden vertrekken met 11. Een vergissing
in communicatie had er al voor gezorgd dat Smekke al naar boven was gedarteld,
de mobilhome tegemoet. Die kwam echter van de andere kant. Misschien dat hij
toch al wat voelt want hij is niet meer afgedaald om te eten en heeft boven een
broodje gegeten. Of is hij zo zeker van zijn benen?
Na 2 dagen te rijden in een desolaat landschap met enkel wat
velden, lastige dazen en windmolens sloeg dat na een afdaling naar Origny plots
om. Van graanvelden naar toch wat bossen, visvijvers, koeien en, ongelofelijk
maar waar, een dorpje met een terrasje. Het voelt wel wat raar om terug wat
mensen te zien en goede asfalt onder de wielen te hebben waar de steentjes los
liggen en de pek in blaasjes op het asfalt staat. Het is duidelijk dat we al
een paar dagen van huis zijn.
Misschien is het wel goed dat we op doorreis zijn
en dat mensen te verbaasd zijn om een groep fietsers in deze hitte te zien
voorbijrijden. Was dat even wennen in Dijon. Maar was het wennen voor ons of
voor de puffende voorbijgangers?
Een paar wist-je datjes:
·
In de vorige edities werden er onderweg nog
geregeld sanitaire stops gehouden. Tijdens deze editie is daar nog maar heel
zelden vraag naar geweest. Alles is onmiddellijk uitgezweet. Maar zoals Piet terecht
heeft opgemerkt: gelukkig dat we geen zware inspanningen moeten doen vandaag
want het is gewoon te warm. Hoe warm het dan wel is geweest vandaag? Afhankelijk
van het gps toestel heeft de maximale temperatuur onderweg tussen 39 en boven
de 40 graden bereikt.
·
VDP: Ik denk dat je alleen witte truitjes had
moeten meenemen dit jaar. Nog nooit heb ik zo gezweet en zout uitgezweet als
dit jaar.
·
Jerre. Dit jaar worden temperaturen gehaald waar
uw sponsen broekjes volledig tot recht zouden komen. Ook al hebben we dit jaar
geen dood vogeltje gezien (gelukkig) wel veel andere verraste dode diertjes.
·
Benoit: Raar maar waar we zijn redelijk op tijd
vertrokken elke dag, Tim heeft deze taak wat overgenomen, maar uwen Olympia was
hier in deze bovenmenselijke temperaturen volledig tot zijn recht gekomen. Neem
hem maar mee volgend weekend.
·
Johan: Dit jaar probeer ik ook op hartslag te
rijden, maar ik heb wat raad nodig. Die blijft stijgen. Je moet toch enkel zien
op hoeveel hij staat en zo hoog mogelijk krijgen? Toch?
·
Jelle: We hebben hier ne felle mee onderweg, maar
die heeft wel genoeg adem om te kunnen praten onderweg
·
Kevin: Met Smets hier hebben we nog een
deelnemer die zich goed verzorgt en niet drinkt en daarmee in een andere
categorie terechtkomt. Nu komt hij automatisch als winnaar uit in zijn
categorie. Volgende keer een eerlijke strijd in deze categorie?
·
Ook dit jaar worden we weer verwend met heerlijk
eten tot 3 maal per dag waar het team van de mobilhome elke dag naar op zoek
moet gaan. Naar eten en ijs. Zeker met deze temperaturen om alles koel te
houden.
·
Een klein puntje van commentaar voor het mobilhome-team. Zorg ervoor dat je Wim niet verliest in de supermarkt.
·
Het logistieke team heeft zijn genot met op tijd
een dinertje, maar ze staan altijd klaar om ons te depanneren en dan indien nodig
op zoek te gaan naar de nodige reservestukken.
·
We zijn vandaag overgeschakeld op het drinken
van thee in onze drinkbussen. Op een terrasje in Dijon onze kruiken kunnen
vullen (Dat was ook spannend want we waren daar toch met de glimlach bediend). Iedereen
doet zijn ijsblokjes in de drinkbus en na 20 km was het water al rond of boven
lichaamstemperatuur ( het voelde warmer aan dan 37 graden).
·
Voor morgen hebben we afgesproken dat we zelf
iets gaan zoeken om te eten. Nu we toch in een iets meer bewoonde wereld komen.
Daarmee heeft het mobilome-ream morgenmiddag tijd om ook eens rustig een terrasje te
zoeken en rustig wat te gaan eten. Hoe gaat het eindigen? Ze zijn nu al
enthousiast aan het bespreken hoe ze dat optimaal gaan invullen.
·
Wij als fietsers verwachten morgen een
temperatuur van 25 graden om te fietsen. 15 graden minder dan vandaag. Dat gaat
verschrikkelijk welkom zijn.
Verslaggever: Boris
