We willen graag van de gelegenheid gebruik maken om al onze gulle schenkers te bedanken voor hun bijdrage om Downsyndroom Vlaanderen te steunen. Naast alle familieleden, vrienden, sympathisanten, ... werden we ook gesteund door tal van verenigingen en bedrijven, denk maar aan Bobo, TWC Hoekske Maleizen, Bia, Sumitomo, Bergerat Monnoyeur, ...
Van enkelen hadden we ook een vlag mee, fotobewijs hier onder. DIKKE MERCI en tot binnen twee jaar!
woensdag 17 juli 2019
zaterdag 13 juli 2019
Dag 8 : Carpentras - Mont Ventoux - Carpentras 70 km - De Finale
Ziezo, het is gelukt. We zijn met 12 fietsers vertrokken en alle 12 zijn boven op de Ventoux geraakt een daarna ook veilig terug beneden. Vandaag hadden we één gastrijder, Siel, zoon van Noël en Conny. Maar we hadden vooral veel enthousiaste supporters langs de kant van de weg.
Voor sommigen was het de eerste keer Ventoux, voor anderen de laatste. En voor sommigen misschien beide.
Veel tijd voor een verslag is er niet vandaag want we vertrekken zodadelijk met alle fietsers, begeleiders en supporters naar het centrum van Carpentras voor ons laatste avondmaal.
Ik beperk me dus tot enkele sfeerbeelden.
Peter
Voor sommigen was het de eerste keer Ventoux, voor anderen de laatste. En voor sommigen misschien beide.
Veel tijd voor een verslag is er niet vandaag want we vertrekken zodadelijk met alle fietsers, begeleiders en supporters naar het centrum van Carpentras voor ons laatste avondmaal.
Ik beperk me dus tot enkele sfeerbeelden.
Spaghetti als ontbijt |
De laatste voorbereidingen |
Onderweg |
Boven |
Peter
vrijdag 12 juli 2019
Dag 7 : Aizac - Carpentras 142 km - En op de zevende dag …. rusten wij 😊
Tja, wij
zijn God niet, dus onze zevende dag … was absoluut geen rustdag, maar wel een
hele mooie dag!!
We komen langzaam op gang |
Het was
Benoit zijn dag niet vandaag: even een paar kilometer rijden naar de
plaatselijke boulangerie, om daar vast te stellen … dat hij zijn GSM niet mee had,
op zich niet erg zou je zeggen, maar zit daar nu toch ook geld in zekers 😊. Dus even terug naar de camping, een sigaretje
om wat te bekomen en mipmip, Roadrunner Benoit was weer weg, MET geld en kwam
tevreden terug met stokbroden. Hij was dan toch een beetje onze God vandaag,
hij brak ze en verdeelde ze over zijn “leerlingen” 😊
Met enige
vertraging vertrokken we dus aan de laatste rit in lijn, met gastrijder Benoit
vandaag, op papier met een moeilijke ochtend en een wat eenvoudigere namiddag.
We vertrekken allemaal heel goed gezind, want de eerste kilometers gaan gewoon
in dalende lijn en ik hoor niemand klagen. We rijden dan over Vals-les-Bains, waar
het mineraalwater Vals wordt geproduceerd en gebotteld. Bij het buitenrijden
ervan zien we de Ardèche opduiken, en dat niet voor het laatst vandaag!
10 seconden vóór Benoit uitvalt |
Vallon Pont d'Arc |
de Ardeche |
Maar
iedereen geraakt vlot boven, er worden tussendoor mooie foto’s geschoten, maar
we moeten wel oppassen want deze baan is vrij druk!
Er volgt
een kleine afdaling gevolgd door de laatste “geklasseerde” helling van het
roadbook, de Cote du Bois Bouchas, nog een kleine 2 km klimmen aan 5%
gemiddeld.
En daarna
volgen we de plateau van de Gorges, met prachtige zichten, maar met heel vermoeiende
wegen, die pijn beginnen doen. We dalen, maar na elke bocht wacht de
verrassing, verder dalen of …. lap, weer omhoog en dat zo ….vele kilometers
lang!
En vandaar
sluit Benoit ook terug aan als fietser, echt mooi uitgestippeld, net voor de
afdaling, zijn gemiddelde vandaag is “impressionant”!!
Oversteek van de Rhone |
De namiddag
wordt verder heel kort samengevat door vlakke wegen, een heel mooi stuk op de
Voies Vertes maar vooral door de afmattende hitte, tot op een bepaald moment
rond de 37 graden, … en we zien al heel vaak een molshoop verschijnen, “de kale
berg” in al zijn glorie 😊
Sommigen
beginnen al te panikeren, anderen al te fantaseren, of is dat gewoon ijlen door
de hitte, één ding is zeker, die berg daar in de verte is ECHT en geen fata
morgana 😊
We rijden
nog even door het hele drukke Carpentras tot net buiten de stad om aan te komen
op de camping. Het was een prachtige rit vandaag!!
Op de camping
komen kort nadien al wat extra supporters toe, dus aan alle mensen thuis,
iedereen is goed aangekomen. We verwelkomen, Sylvie, Nadine, Janne en Stefke, Conny,
Siel en Ine , en ook Kristel (mijn schoonzus) is erbij. Dus de tafel deze avond
is nog een beetje groter geworden, het terugzien van de familieleden hartelijk.
De spaghetti bolognaise gaat er heel goed in deze avond.
En nu staan
we op de vooravond van de finale, de Mont Ventoux, het einddoel van onze trip.
Tijd om al eens
terug te kijken op deze week, en persoonlijk zelfs nog iets verder dan deze
week:
Je verslaggever met zijn vrouw/begeleidster Veronique en 2 toeschouwers |
Dit is een
fantastische groep mensen bij mekaar, vrienden van alle leeftijden, een vernieuwd
logistiek team, dat al zo geolied loopt alsof ze dit al jaren doen, de kok
verwent ons dag na dag, iedereen bedankt voor deze week!! En ook de steun van
iedereen thuis doet deugd.
Persoonlijk
wil ik nog even zeggen dat we de “afwezigen” missen, dat we aan jullie denken!!
En ik wens
Wim, die er deze editie voor de eerste keer niet kon bij zijn, veel beterschap
en elke dag houden we je traditie in ere: “ Elina vlagt ons elke dag uit, met jouw
woorden: “A cheval” … en we zeggen allemaal samen, “hou het veilig hé mannen”!!
FMED, deze
week vergeet ik nooit meer, … we gaan er morgen allemaal samen voor hé !!!
Johan
Ervaringen van de eerste vrouw in het begeleidingsteam FMED tussen al dat mannengeweld
Dag 6 van de FMED-tocht zit erop (bijna in Carpentras voor laatste kampeerplaats)…
Amai …respect en heel veel bewondering mannen voor wat jullie presteren met de fiets dag na dag…
Zelf is het de eerste keer dat ik jullie van zo dichtbij kan volgen en ik vind het heel plezant. Zowel om jullie bezig te zien als de manier waarop ik binnen het omkaderingsteam (Christian, Jean-Pol, Bruno, Kristof & Elina, Benoît & Yolan) opgenomen word is super!
De tijd gaat hier ongelooflijk snel!! ’s Morgens al vroeg uit de veren om tent af te breken, zich te wassen en te kleden. Na een stevig ontbijt ( spek met eieren of gewonnen brood) maken de mannen zich klaar voor de fietstocht van de dag.
Elina geeft elke dag het startsein met de witte vlag en doet dit telkens met veel plezier. Met de woorden “A Cheval” …vertrekken de fietsers voor de grote uitdaging van de dag.
Eens de fietsers vertrokken zijn is het voor ons vlug de bagage, tenten in de camionette laden en zien dat alles proper wordt achtergelaten.
Dan vlug met het team naar de winkel in de buurt om eten + drank aan te vullen voor de middag- picknick en het avondmaal.
Dan vlug met het team naar de winkel in de buurt om eten + drank aan te vullen voor de middag- picknick en het avondmaal.
Een mooi plekje vinden om het middagmaal te benuttigen is dan onze volgende opdracht.
Kristof en Benoît slagen hier iedere keer in met grote onderscheiding! Eens het geslaagd plekje gevonden , is het vlug tafels en stoelen zetten. Tomaten, sla en komkommers worden gesneden. De verschillende kazen en charcuterie, samen met de baguettes van een plaatselijke “boulanger" zijn dan een welgekomen geschenk voor onze fietsers.
Fietsers spotten |
Eens de picknick achter de rug is, proberen we met onze wagens de fietsers op het parcours te spotten. Enkele mooie foto’s en filmpjes worden gemaakt om achteraf met elkaar en familieleden te delen. Af en toe is er tijd voor een terrasje…
Hop naar de volgende camping…
Daar helpen we onze chef-kok “Christian" met het snijden van groenten, schillen van patatten enz… een mopje mag dan zeker niet ontbreken
De tenten worden opgezet en de matrassen opgeblazen.
Na een lekkere en welverdiende douche kunnen we genieten van een heerlijke maaltijd en een glaasje Ventoux wijn hoort hier ook zeker bij. De afwas is de laatste werktaak van de dag en is een fijne groepsactiviteit hier op de camping.
Na een gezellige babbel (bij kaarslicht ;-))over de voorbije fietstocht van de dag maken we ons klaar voor een goede (hopelijk) nachtrust in onze tenten.
Slaapwel mannen!!
Bedankt dat ik dit avontuur mag meemaken met jullie!
Véronique
Dag 6 : Montbrison - Aizac 158 km - De dag van de waarheid
bijna klaar voor de start |
Na een voor
de FMED relatieve lange nacht werd de rit door ons Elina reeds om kwart voor
negen op gang gevlagd. Een kwartiertje later dan afgesproken maar dit is deze
editie van FMED een normaal gegeven.
Na amper
enkele kilometers besliste onze gekwetste Geert om er de brui aan te geven.
Achilles was nog steeds weerspannig. En volgens ons een wijze beslissing als
hij alsnog de Ventoux wil beklimmen. Rust zal hem deugd doen.
onverhard klimwerk |
Na een relatieve
rustige aanloop begon het klimwerk. Het was snel duidelijk dat dit een lange
dag ging worden. Vanop een afstand was duidelijk dat de gevestigde waardes nog
steeds gevestigde waardes zijn. Tim , Kevin , Koen en Peter die zich soms in de
debatten mengde. Klimgeit Pieter reed op spaarmodus… Krachtpatser Boris (later
meer hierover) zijn moment de gloire komt er zaterdag aan.
Maar ik zag ook dat Johan nu zeer verbluffend
meeging met de beste op de steilere hellingen.. en dit na al het kopwerk van de
vorige dagen.
Jelle met de glimlach |
En onze Jelle die het nooit ziet zitten, wel vandaag zat hij heel
goed.
En dan hebben we nog Philip , Philip en mezelf… Ze waren hun eigen zelve…
Vanzelfsprekend zoals steeds en overal de laatste … maar die zijn meestal de ……
Alhoewel dat is mss Noël onze motard , die ons op de gevaren wijst, ons bevoorraadt
en stiekem een duwtje in de rug geeft.
Terug naar
de orde van de dag.
Het middagmaal
werd dit keer geserveerd door onze fantastische crew ergens ten velde met een
prachtig zicht over de Ardèche streek. Daarna konden we onze tocht verder
zetten , want de namiddag serveerde ons nog een klim van maar liefst 22 km .
In
groep vatten we deze klim aan, maar door wegenwerken en wat miscommunicatie werd
dit groep gegeven in de war gebracht.
Tijdens deze klim besliste Boris om even
wat kracht te zetten op de pedalen.. resultaat versnellingsapparaat naar de
felistijnen.. Geluk bij een ongeluk, door de wegenwerken was onze sportdirecteur
Benoit ook opgehouden en was hij vlakbij… Boris werd in een mum van tijd
voorzien van reservefiets zodat hij zijn toch kon verderzetten. Al bij al verloren
we mss in totaal een kwartiertje… En wat is een twee frisse drankjes minder…
Dus toch wel wat tijdverlies.
Rond half
zeven ’s avonds kwamen we aan op onze prachtige camping.. vooral de locatie
dan. Moe en iedereen blij met zijn
prestatie in een prachtige natuur met het geluid van een stromende rivier..
Wat
moet je meer hebben om een rustige mooie avond tegemoet te gaan.. O ja .. een
lekkere BBQ met spek, kip , merguez, muggen, vliegen en libelles.. Het wordt
dus weer een prachtige avond … Zoals steeds tijdens onze reizen.
Nog een
zware rit te gaan alvorens we onze laatste camping plaats bereiken in
Carpentras. Vandaag zullen de eerste pronostieken wel gemaakt worden. Ik heb de
mijne wel in het hoofd , en denk dat er verrassingen zullen tussen zitten.. De definitieve
uitslag kunnen jullie zaterdagavond wel lezen.
Wat geen verrassing
is , is dat dit mijn laatste editie als fietser is… en ik denk dat ik kan
spreken in naam van al de Philippen … Het enige dat we vandaag hebben kunnen
uitbrengen was… Amai ‘k heb precies een fringale… ’t is ver op , bah en pfffff….
Dus tijd om te stoppen als FIETSER.
Rest me traditioneel
nog de vrouwen, vriendinnen en liefjes te bedanken dat we deze helse maar fantastische
onderneming mogen meemaken… Het bewijst nogmaals dat we de juiste keuze hebben
gemaakt.
En nu…. De dorstigen
laven… tot de volgende.
Filip met
medewerking vooral op vlak van catering
van Philip en Philip
Aan allen nog een fijne avond of ochtend …
donderdag 11 juli 2019
woensdag 10 juli 2019
Dag 5 : Bourbon-Lancy - Montbrison 139 km - Kalf!
De vijfde
rit van deze tocht naar de Ventoux kondigt zich aan als een gezapige
overgangsrit van ongeveer 140 km en 1170 hoogtemeters. En achteraf gezien lijkt
dat ook te kloppen: waar we de vorige dagen het ene na het andere graanveld
passeerden komen we nu terecht in een streek met voornamelijk veeteelt.
Over de
pech kunnen we vandaag redelijk bondig zijn: net voor de start moest de lekke band
van gastrijder Benoit worden hersteld. Tijdens de rit zelf werd er nog twee
keer lek gereden: eerst door Filip Vandeuren en daarna opnieuw door Benoit.
Maar ondertussen zijn we nogal bedreven geworden in het vervangen van banden
zodat beide oponthouden maar weinig impact hadden op onze gemiddelde snelheid.
Vandaag
hadden we ook het geluk om voor de eerste maal 2 terrasjes te vinden. Een
eerste mooi en schaduwrijk terrasje vonden we in de auberge ‘Le Tillieux’ kort
voor de middag en een tweede in Montbrison net voor het oprijden van de camping.
Een prachtige 4-sterren camping trouwens!
Voor het middagmaal
werd er afgesproken in het dorpje Ouches, waar ook het 3-sterrenrestaurant
Troisgros gelegen is. Uiteindelijk opteerden we voor een meer idyllisch plaatsje
aan de kerk in het eerstvolgende dorpje. Een menu van Troisgros zal
waarschijnlijk absoluut lekker zijn, maar de fietsers zijn uiterst tevreden met
een middagmaal met ‘du pain et du vin’, … euh, ‘du pain et du boursin’.
Op de
middag besloot Geert om het voor bekeken te houden en zijn getergde achillespees
voldoende rust te gunnen.
Over de rit
van vandaag moeten we het natuurlijk ook nog hebben: we legden vandaag zo’n 140
kilometer af en bedwongen ongeveer 1300 hoogtemeters. We begonnen vanmorgen met
zo’n 10 kilometer op de Voie Verte en daarna ging het opnieuw over naar een
glooiend landschap.
Het hoogte- en tevens zwaartepunt lag rond 90 kilometer:
daar moest een klim van zo’n 5-tal kilometer aan gemiddeld 4% beklommen worden.
De klim zelf was niet spectaculair maar het uitzicht boven des te meer.
Iedereen raakte bovendien vlot boven.
Even
verderop was er wel wat meer animo: twee ontsnapte kalveren versperden ons de
weg. Eentje ging voor een nieuw record hoogspringen en sprong relatief
succesvol opnieuw de wei in. Het andere kalf deed zijn naam alle eer aan: het
liep ons opnieuw tegemoet, maar springen – op een fiets – deed het niet.
Morgen wordt
het waarschijnlijk een redelijk zware dag met vooral wat klimwerk voor de boeg.
Maar daarover natuurlijk morgen meer.
De
bijstaande foto’s komen voornamelijk van Yolan: hij was vandaag de fotograaf
die de rit meevolgde op de Vespa.
Ook Noël had dus opnieuw compagnie.
En om toch nog
eens terug te komen op dat kalf: vandaag staat er boeuf bourguignon op het menu
… kwestie van opgelopen trauma’s onmiddellijk te verwerken …
Piet
Piet
Abonneren op:
Posts (Atom)