maandag 9 mei 2011

Stof tot nadenken

Hopelijk stemt de jammerlijke valpartij van Wouter Weylandt en dito uitkomst ervan ons tot nadenken en blijven we het veilig houden onderweg. Helmen aan dus en voorzichtigheid troef! Ik ben er niet goed van...

Tuur doet rustig voort.

Ook Tuur zit niet stil ...
Hier toch even mijn relaas van deze trainingsweek.

Woensdag 04/05 - dacht een tweetal uurtjes te rijden na het werk... uiteindelijk werden het maar 50 minuten... Amai... het ging van geen kanten en de moral was vlug weg... Tegen den duur was ik zo lastig da'k gewoon de 5 hellingen van de brabantse pijl ben opgereden... en dan naar huis... Je zal mss zeggen .. Hoe dat zijn toch maar 4 hellingen... wel ... eens de hertstraat op gekropen besloot ik door naar Tombeek te rijden en de bergstraat mee te pikken (ook kruipen).
Ik dacht ... foert ... als mijnen hartslag dan toch over zijn toeren gaat .. awel dan kan ik het maar te goed over zijn toeren laten gaan ook...
eindresultaat ... amper 20 km ... maar goed rood aangelopen...

Donderdag 05/05 : mijn weekelijkse vrije dag wegens ouderschapsverlof... Vlug de kindjes naar 't school voeren - het huis wat ordelijk maken - nen dikke steak gebakken met pasta... goeie botersaus over de pasta ... mjam lekker ... een halfuurke wachten en dan de fiets op...
En jawel, deze keer ging het prima ... een goede 82 km gereden op +- 3 uur 30. Voor de mannen met de gemiddeldes . Het was 23,9 per uur . Maar de moral was er weer... Voelde mij op een bepaald moment zo goed da'k zelfs het lef had om ne Leffe te gaan drinken aan de zoetwaters :-) ...

Zaterdag 07/05 : tochtje naar Ternat alwaar ik verwacht werd voor een BBQ bij de schoonmama. Ik had de route uitgestippeld via fietsennetwerk. Wel voor de mannen die verleden week de gordelroute hebben willen volgen... Ik geef jullie gelijk.. dat trekt op niets...ben de bordjes tegengekomen... af en toe :)
Het fietsennetwerk dat werkte wel goed ... ben wel effe verkeerd gereden in het zonienwoud richting Sint-Genesius-Rode , maar in Alsemberg vond ik de nodige bordjes terug...
Ik moet zeggen mooie route door het pajottenland richting Ternat... altijd zeer kleine wegen ... geen kat tegengekomen... Maar soms wel gewoon een veldweg in.... of kasseibaan... Maar daarvoor doen we het hé niewaar... zoals de echte :-)...
En de benen draaide vlotjes ... en ik had geluk... constant wind in de rug... dus ik durf zelf te stellen.... dat ik vloog.. (naar Tuur normen natuurlijk en hartslagnormen :-))
Jammer genoeg op 4 km van het eindstation een leegloper vooraan en moeten stoppen... Ik dacht bij mijn eigen... ik had beter naar Bierbeek gereden naar de wijven op het trottoir aan -50% of 75% . gelukkig was de sportbestuurder in de buurt en is ze me komen oppikken... Ik had geen zin meer om voor 4 km nog mijn band te veranderen...
Maar toch ... weer is 44 km en voor de mannen van de gemiddeldes ... bijna 26 ...
Zo toch bijna 150 km verleden week - en voor deze week plan ik hetzelfde -
Je ziet we zitten niet stil ... maar of het allemaal voldoende gaat zijn ... daar moet ik binnenkort toch is trachten achter te komen... Wie weet rij ik een dezer is mee... Jammer voor jullie gemiddelde dan ... :-)

zondag 8 mei 2011

Toerke met Piet

Gisteren om 9u met Piet afgesproken aan de Zoete Waters, om een tochtje van +- 100 km te rijden.
Na vorige week een tocht met veel wind alleen te hebben gereden, was ik blij dat Piet er deze week bij was om me af en toe uit de wind te zetten...
We waren precies beiden ongeduldig om samen te fietsen, aangezien we er allebei reeds om 8u45 waren ;-).
Van de Zoete Waters trokken we Via Vaalbeek, Bierbeek en Opvelp naar Hoegaarden. En merkte ik algauw dat de wind deze week nog straffer was dan vorige week: amai... Chance dat Piet een goede dag had, en mij - op 100m na - constant uit de wind zette.
In Hoegaarden een stopke gedaan om te bellen naar een klant, en een sigaretje te roken (daar moet ik nog vanaf tegen 2 juli), en dan vol goede moed (hmhm) verder getrokken langs Piètrain, Jodoigne en Jauchelette tot Incourt. In tegenstelling tot vorige week was dit parcours wel zéér heuvelachtig, contant golvend en dat met 4 beaufort, dat was echt wel stoempen op sommige stukken: laat ons hopen op minder wind van 2-9 juli! Ook het parcours gemaakt op de GPS liet te wensen over: sommige stukken zeer slechte baan, veel kasseien en dan op een bepaald ogenblik een rasechte veldrit... Vanaf nu zal ik dus de stippellijnen vermijden bij het maken van een ritje op de GPS!
In Incourt, na zo'n 65 km (waarvan 50 collectieve), vond Piet er niets beter op dan te beslissen dat mijn tempo niet hoog genoeg lag (lees: dat hij zijn verkeerde paar benen mee had en liever zo snel mogelijk thuis wou zijn), en bij het eerste plakkaat "Louvain" naar rechts besliste hij om alleen verder te rijden richting Leuven, en mij de volgende 35 km alleen te laten afwerken.
Vol goede moed ben ik dan alleen verder getrokken langs Longueville, Gistoux en Dion-Le-Mont, en zo via Waver naar huis.
Uiteindelijk op 97 km thuis gekomen, aan een gemiddelde van 24,3 km/u (bedankt wind, heuvels, staat parcours).
Goede training - bijna 1000 hoogtemeters - waar ik mij op de korte bergskes toch een aantal keer de vraag heb gesteld hoe ik vrijdag de lange Luikse hellingen ga overleven...

Om 22u02 gisterenavond nog volgende SMS ontvangen van Piet: "Ben net thuis geraakt:). Sorry om zoveel in j ewiel te hangen :) ... als ik er al in geraakte:)"

Waarop ik het volgende heb geantwoord: "Bedankt dat ik 100m in je wiel mocht rijden, deed deugd om effe uit de wind te rijden ;-)"

Conclusie: ééntje heeft er zijn totale offday voor dit jaar reeds opzitten... Hopelijk volgt de mijne niet op 9 juli...

woensdag 4 mei 2011

Overijse - Wolvertem

Pfff, juist een lang verslag geschreven en alles kwijt geraakt ;-).

Dus gewoon en kort verslag:

116km
26,0 km/u
Dat viel mee.









dinsdag 3 mei 2011

Mons - Chimay - Mons

Zaterdag, 30 april 2011: om 6u in de ochtend loopt de wekker af (en dat na amper 5 uur slapen). Gelukkig had ik alle materiaal en kledij de avond voordien al klaargelegd in de wagen en rest er me - na een stevig ontbijt - enkel nog de fiets te monteren op de fietsenrek.
Doel van de dag: de 155 Km van de 40e editie van Mons-Chimay-Mons overbruggen.
Om 7u pik ik Pieter op in Overijse centrum en wat later Jeroen. Klaar voor een lange dag.
Na een ritje van een kleine 3 kwartier arriveren we in Mons alwaar we een tijdje moeten zoeken naar parking. Het lijkt erop dat we hier niet alleen zijn vandaag.
Twijfel bij ons alle drie over de kleding van vandaag: ze voorspellen mooi weer maar kans op onweersbuien in het zuiden vanaf de namiddag en redelijk wind. We besluiten toch maar met jasje aan te fietsen.
Rond 8u45 zijn we ingeschreven, nog een laatste bevoorrading en we kunnen eraan beginnen. Eerste vaststelling: op het routeblad dat we ontvingen zien we dat de 155 Km eigenlijk 160 Km zullen worden. Wat is uiteindelijk nu nog 5 Km?

Het eerste deel van de rit is een beetje sightseeing in Mons, over de grote markt, even dag zeggen aan Elio en proberen de stad te ontvluchten naar rustiger wegen.
Net buiten de stad zet Jeroen zich al snel op kop van ons groepje en legt er direct de pees op (gemiddeld rond de 30 km/u); ik heb deze rit al eens gereden en ben me aan het bedenken dat dit niet goed gaat aflopen aan dit tempo.

En na 15 Km is het al zover, bij de eerste hellingen moet Jeroen de tred lossen. Te vermoeid aan deze rit begonnen luidt het, en misschien ook niet genoeg gegeten. Pieter doet het hier aanvankelijk ook voorzichtig aan maar dat is doordacht zal blijken.
Voor Jeroen wordt het een zware dag. Hoopvol is dat er 3 bevoorradingen voorzien zijn en de eerste is al na 37 Km.
Terwijl we op het nabijliggende pleintje een wedstrijdje kaatsen kunnen volgen, doen we ons tegoed aan peperkoek, fruit, madeleintjes enz. en worden de bussen flink bijgevuld. De zon begint er goed door te komen en we beginnen ons al te beklagen dat we nog dik gekleed waren.

Na de bevoorrading, direct rechts afslaan en daar verschijnt een helling van 12%. Boven staat de fotograaf ons op te wachten en proberen we nog even te lachen en te doen alsof we fris zitten.

Op naar de tweede bevoorrading: dit deel leidt ons tot Chimay en is eigenlijk de perfecte training: lange wegen, mooie zichten, lange heuvels (die meestal tussen de 4 en 9 % liggen) en vooral veel wind, alleen is het tegenwind. We troosten ons met de gedachte dat we straks rechtsomkeer maken en dan rugwind gaan krijgen. Jeroen komt er na de bevoorrading nog niet helemaal door. Blijkt niet alleen een kwestie van voeding maar ook van krampen. De Jerre vond immers dat een stevige fitnessbeurt de dag voordien de ideale voorbereiding moet zijn van een rit van 160 Km. Maar aan zijn stretching oefeningen te zien onderweg deel ik zijn mening niet.
In Chimay aangekomen, laten we het gelijknamige vocht voor wat het is en zijn we blij met wat cola en suikers.

Het derde deel van de rit is wel vrij zwaar en de heuvels volgen mekaar sneller op. Het wordt een lange lijdensweg voor de Jerre, die ons altijd van nabij volgt maar die we op een bepaald moment toch even kwijt waren. Even teruggedraaid, vinden we hem iets verderop aan het stretchen met hevige krampen. We adviseren hem om een kleine versnelling te trappen en het rustig aan te doen en dat helpt wel blijkbaar. Anderzijds wordt Pieter alsmaar beter en hij houdt zich niet meer gedeisd op de hellingen.
De laatste bevoorrading is er op Km 105. Nog een keer goed bijtanken. De lokale organisators geven ons moed: " nog slechts een kleine 20 Km heuvels daarna wordt het vlakker en wind in de rug."
Vage beloften bleek achteraf, vooral die wind dan. De bewolking nam immers toe, de wind wakkerde nog aan (en wij waren plots blij dat we onze jas aanhadden). We hebben geleerd dat "veranderlijke wind" eigenlijk synoniem staat voor constant wind op kop.
We rijden nu ook voor een groot deel langs de andere kant van de franse grens. Pas na een kleine 20 Km door Frankrijk te fietsen, werd de Jerre zich hier bewust van. ("zoveel franse nummerplaten ... ") . Het was duidelijk zijn dag niet.

Op 150 Km plots nog een publicitaire stand van Aquarius, en dat is meegenomen. In de verte zien we nu de stad Mons terug opduiken. Nog even volhouden dus. Een groep van een man of 8 rijdt ons voorbij aan een niet onaardige snelheid van rond de 35 Km/u en Piet besluit om zijn finale te rijden en aan te pikken. Ik ga met hem mee en ... de Jerre is plots herrezen en sluit ook vlot aan. Tot aan de eerste drukke straten van Mons volgen we deze groep en onze Jerre volgt spelenderwijs . Pieter en ik voelen ons de hele dag bedot door een toneelspeler.

Rond 16u30 komen we aan, moe maar niet kapot. Dat was het doel na 160 Km klimmen en dalen en een strakke tegenwind. Een drankje, even turen naar de teller: 24,5 Km/u., en dan huiswaarts.

Conclusies:


  • Of Jeroen heeft zijn zwarte dag al gehad of hij kan enorm toneel spelen

  • we hebben de goede snelheid gevonden om zo 'n lange heuvelachtige rit aan te pakken.

  • Pieter verteert zijn eerste lange rit zonder problemen

  • NIET gaan fitnessen de dag voordien. Indien toch, Aquarius Lemon verhelpt de krampen en geeft je ook vleugels.

Een mindere dag

Zondagnamiddag na het Meivuur: VDP wil voor de eerste maal over de 100km gaan en we willen de gordelroute aanvatten: niet ons beste idee blijkt achteraf. Richting Hoeilaart klagen we beiden meteen over slechte benen. We laten ons niet kennen en zetten onze toch verder langs Sint-Genesius-Rode en Alsemberg. Daar geraken we de eerste maal het spoor compleet bijster, het zou zeker de laatste keer niet blijken. Door onze parcourswijziging moeten we wel over de Bruine Put (redelijk fout gekozen naam mijn inziens), gekend van de Brabantse Pijl toen deze nog in Alsemberg arriveerde.
De laatste, steile meters van de Bruine Put

In Dilbeek moeten we minstens vier keer op het kaartje kijken, omkeren, vloeken, de weg vragen, … Dat, de strakke wind en onze papbenen maken dat we gemiddeld maar aan 22,5 ronddraaien. We rijden zelfs zo fout dat we in centrum Brussel dreigen terecht te komen.

In Wemmel besluiten we een snel terrasje te doen om onze drinkbussen te vullen, we hebben dan immers nog 45 km voor de boeg en we zijn al 3 uur en half onderweg! Aan het terras staat een jongen van pakweg 12 jaar waarvan we nog proberen zijn quad te ruilen met onze fiets, maar na een droge “njet” kruipen we weer op onze vehikels.

Weerom compleet via andere wegen dan de route ons zou moeten voeren, komen we in Vilvoorde aan, waar ik bijna van kortbij met het asfalt kennis maak. Gelukkig was het al stilstaand en kreeg ik nog net mijn voet uit het klikpedaal. Over Machelen, Zaventem, Kraainem en Wezembeek-Oppem komen we in bekender gebied. In Tervuren zie ik eindelijk een einde aan onze lijdensweg en door het bos naar Jezus-Eik trekken we dan toch nog eens fors door. We zijn vooral blij thuis te zijn geraakt en nemen snel afscheid.
Het station van Vilvoorde: bijna de plek van mijn eerste klikpedaalincident

Te onthouden:
·         De Gordelroute kan je enkel aanvatten met een GPS, de bordjes zijn vaak weg of compleet onzichtbaar… Soms worden tevens onverharde stukken opgezocht.
·         Één van mijn slechtste dagen sinds lang, gelukkig was ook VDP niet in zijn beste vorm.
·         Oorzaken voor het bovenstaande? Slechte (korte) slaap door het Meivuur? Slechte benen? De harde wind? Het vele draaien en keren doordat we de route niet vonden?
·         Een plannetje tekenen in Bikemap is onmogelijk, het zou nogal iets zijn.
·         110 km aan uiteindelijk 23,2km/uur
·         VDP heeft zijn eerste 100km’er dus behaald, al was het niet allemaal even vlot :)

woensdag 27 april 2011

Circuit des carrieres

Zondagmorgen 24 april 2011: met z'n zevenen staan we klaar aan het vertrek in Grez-Doiceau. We, dat zijn: Benoit, Jelle (jaja), Segers, Phille Minner en Phille Levis, Johan en ikzelf. Benoit en Johan hebben de GPSversie op hun GPS dus we kunnen makkelijk vertrekken. Probleem bij het eerste kruispunt: Johan zegt naar rechts, Benoit rechtdoor... Benoit heeft blijkbaar de versie van 2009 en Johan die van 2011. We besluiten deze van Benoit te volgen.

Het begin van het parcours is lichtgolvend en Jelle heeft het meteen niet makkelijk, na 22 km geeft hij zijn ontbijt terug aan Moeder Natuur en beslist hij om terug te keren. Het tempo lag nog niet heel hoog en toch valt zijn trainingsachterstand op en breekt dit hem letterlijken figuurlijk zuur op. Het is vandaag nog niet duidelijk of hij onze Alpe d'Huez-trip opgeeft of niet?! 3 km later rijd ik plat, iedereen is opgezet met mijn mooi gesmeerde fiets die makkelijk zijn achterwiel laat vervangen :) Ook het feit dat er geen terras in de buurt is stemt niet iedereen even tevreden...

De voet van één van de talrijke hellingen, ze is langer dan je hier kan zien, neem dat van mij aan :)
Na deze eerste 25 km, die niet helemaal verliepen zoals plan, gaat het ons voor de wind. Het tempo wordt de hoogte in gesmeten en het parcours is zeer mooi te noemen. Enkel de wegen zijn soms van een bedenkelijk niveau. Via Merdorp, Hemptinne, Eghezée en Walhain komen we in geaccidenteerder gebied. De hellingen in de laatste 20 km zijn vaak langer dan je op het eerste ogenblik denkt en de kilometers kruipen uiteraard ook in de benen. Ook de hitte maakt het er allemaal niet makkelijker op. Uiteindelijk komen de zes overgeblevenen vrij makkelijk aan in Grez-Doiceau. Enkelen nestelen zich nog even op een verdiend terrasje eer naar huis weer te keren.

Te onthouden:
  • De jammerlijke opgave van Jelle.
  • De Segers die op een helling tegen het einde van de rit iedereen achter zich laat, de Jerre staat dus scherper dan gedacht!
  • Johan die lichtjes bergop aan een duizelingwekkende 32 km/uur ronddraait.
  • Benoit die mij daarop naar voren stuurt om hem af te stoppen.
  • Ikzelf die zo stom is om dat dan ook te doen.
  • De op voorhand aangekondigde 27 hellingen waren er geen 27 of je moest alle molshopen meerekenen. Een dikke 10 "echte" hellingen zijn realistischer.
  • Phille Minner die zich goed voelt: waar hij normaal pas op het eind de snuit in de wind gooit, werd hij zondag al vroeg op kop gespot.
  • Phille Levis die zich perfect kan laten meevoeren door een pelotonnetje, steeds attent mee bij de eerste drie of vier. 
  • Gps-rijden lukt ons redelijk goed, amper een drietal keer wordt misgereden.
  • 107 km werden afgehaspeld aan gemiddeld 27,1 km per uur.